Bekijk desktop versie

 4856

Wie zijn wij?

Wie zijn wij?De Nederlandse Vereniging voor Doelmatig Onderhoud (NVDO) is dé toonaangevende brancheorganisatie die middels belangenbehartiging, kennisoverdracht en netwerken ondersteuning biedt aan bedrijven en personen die bij de besluitvorming op het gebied van Beheer en Onderhoud/Asset Management betrokken zijn en daarmee de Nederlandse...

Lees verder

Aminozuren als alternatief voor de cloud

Woensdag, 15 mei 2019 03:45
Aminozuren als alternatief voor de cloud
Amerikaanse onderzoekers hebben een alternatief ontwikkeld voor de cloud. Ze vonden een manier om data op te slaan in aminozuren. 



De hoeveelheid data neemt sterk toe, en daarmee ook de behoefte aan opslagruimte. De bestaande methoden zijn echter niet altijd even veilig. USB-sticks, harde schijven en dvd's lijken prima te werken, maar de data blijven relatief kort behouden; na 100 jaar is veel van de data op een harde schijf verloren. Bovendien vereisen deze opslagmedia schaarse metalen en kan er (relatief) weinig informatie per vierkante centimeter worden opgeslagen.

De cloud op zijn beurt lijkt weliswaar oneindig groot, maar in de praktijk zal ook die een keer vol raken en hackers liggen er altijd op de loer. Datacentra verbruiken bovendien enorme hoeveelheden energie. 

Theelepel eiwitten
Onderzoekers van Harvard University hebben woensdag een nieuwe methode van data-opslag gepresenteerd die volgens hen voor miljoenen jaren stabiel is, niet kan worden gehackt en geen energie verbruikt. Alles wat je nodig hebt, zijn wat moleculen.

'De volledige inhoud van de openbare bibliotheek van New York opslaan in een theelepeltje eiwitten', schetst hoogleraar Brian Cafferty, een van de auteurs van de publicatie in het wetenschappelijke tijdschrift ACS Central Science, de nieuwe mogelijkheden. Volgens Cafferty is de opslag in aminozuren overigens nog lang niet concurrerend met de bekende opslagmethoden. 'We zien dit als een aanvulling op de bestaande technologieën, met name geschikt voor opslag voor de langere termijn', stelt de scheikundige in een persbericht.

Aminozuren
De revolutionaire data-opslag zoals Cafferty die heeft ontwikkeld, gaat uit van oligopeptiden, korte. Dat zijn stabiele ketens van aminozuren die algemeen in de natuur voorkomen. Oligopeptiden zijn niet allemaal gelijk. Naar gelang het aantal en het type aminozuur waaruit ze bestaan varieert hun massa. Worden ze door elkaar gemengd, dan blijven ze van elkaar te onderscheiden - als letters in een lettersoepje.

Massa
De verschillende oligopeptiden worden in een plaat met 384 vakjes verdeeld. Zoals inkt door een stuk papier wordt opgenomen, zo worden de oligopeptiden vervolgens opgeslagen op een metalen oppervlak. Als het team wil teruglezen wat het heeft geschreven, dan kunnen ze met een massaspectrometer de massa van de oligopeptiden vaststellen - en zien ze precies welke boodschap ze hebben opgeslagen, in binaire vorm.

Met deze methode kan een mix van acht oligopeptiden een byte informatie vastleggen. In 32 oligopeptiden kunnen vier bytes aan data voor de eeuwigheid worden bewaard. 
Door molecuulmassa te koppelen aan binaire codering, kunnen de onderzoekers grote hoeveelheden data wegschrijven. Graphic: Michael J. Fink


99,9 procent accuraat
De onderzoekers van Harvard hebben het systeem inmiddels met succes getest. Ze sloegen onder meer de beroemde lezing van natuurkundige Richard Feynman 'There is plenty of room at the bottom' op deze manier op. Ook bewaarden ze een foto van wiskundige en informatietheoreticus Claude Shannon in aminozuren, en de bekende houtsnede De grote golf van Kanagawa. 
De grote golf van Kanagawa de Japanse kunstenaar Katsushika Hokusai. Harvard-technologen zijn erin geslaagd deze afbeelding op te slaan in aminozuren.

Opslag met de nieuwe methode is 99,9 % accuraat, claimen de bedenkers. Het opslaan van de data gaat met 8 bits per seconde, het uitlezen gemiddeld met 20 bits per seconde. In de toekomst zal het echter veel sneller kunnen, aldus de onderzoekers. Opslag in de cloud gaat met met megabits per seconde.

Dataopslag in DNA 
Het prototype is nog gemaakt van op maat geprodoceerde peptideketens en daarom nog vrij kostbaar. In de toekomst zou het niet meer dan een cent kosten om 100 miljoen bits aan informatie op te slaan. 

Eerder grepen onderzoekers naar DNA als mogelijk geschikt medium voor dataopslag. Deze bouwsteen van het leven kan een miljoen keer meer data opslaan per oppervlak dan siliconen chips. Nadeel van DNA is dat het kwetsbaar is en ingewikkeld in elkaar zit. Daarnaast vereist het fosfor, dat zeldzamer is op aarde dan silicium. Gentse wetenschappers publiceerden vorig een methode om data op te slaan in moleculen van simpeler atomen: koolstof, waterstof, stikstof en zuurstof, allemaal overvloedig aanwezig op onze aardbol.

Bron: De Ingenieur

Belangrijke wijziging voor toestemming voor cookies voor Advertenties en Social Media. Bekijk wat wij gebruiken als we de cookie plaatsen op onze cookie statement pagina.

Als je niet wil dat jouw internetgedrag voor deze doeleinden gebruikt wordt, wijzig dan de Cookie-instellingen.

Instellingen aanpassen