Het Bouwbesluit is een verzameling bouwtechnische voorschriften waaraan alle bouwwerken in Nederland, zoals woningen, kantoren, winkels, ziekenhuizen etc. minimaal moeten voldoen. Verbouwingen vallen ook onder het Bouwbesluit.
Het Bouwbesluit wordt als zeer complex ervaren door de grote hoeveelheid bouwregels en de relatie tussen deze regels. De juridische schrijfwijze, maakt het lezen ervan lastig. Het Nederlands Bouwbesluit bevat voorschriften met betrekking tot het bouwen van bouwwerken uit het oogpunt van veiligheid, gezondheid, bruikbaarheid, energiezuinigheid en milieu. Het eerste Bouwbesluit is in 1992 in werking getreden en daarmee werden de technische bouwvoorschriften voor het hele land gelijk.
Op 1 januari 2003 is een nieuw Bouwbesluit van kracht geworden (Bouwbesluit 2003). De laatste wijzigingen van het Bouwbesluit 2003 worden op de website van het ministerie van VROM aangegeven. De meest recente versie is van 20 januari 2010. Het Nederlandse Bouwbesluit 2003 en de bijbehorende Regeling bouwbesluit 2003 verwijzen voor de invulling van de normen naar de NEN-normbladen van de Stichting Nederlands Normalisatie-instituut. In het kader van deregulering is in 2003 de verplichting van de aanwezigheid van buitenruimten en (buiten)berging bij nieuwbouwwoningen uit het Bouwbesluit geschrapt. Bouwers waren sinds 2003 ook niet meer verplicht om een appartement met een balkon of dakterras op te leveren, wat ze vervolgens dan ook massaal nalieten. Kopers, stadsbesturen en consumentenorganisaties, zoals de Vereniging Eigen Huis, vinden dergelijke voorzieningen echter onmisbaar.
Omdat marktwerking geen garantie blijkt te bieden voor de realisatie van deze voorzieningen heeft minister Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie besloten om de voorschriften voor fietsenberging en buitenruimte weer op te nemen in de bouwregelgeving.[1] Fietsenberging en een buitenruimte worden in het nieuwe Bouwbesluit 2011 (naar verwachting per 1-1-2012) weer verplicht voor nieuwe appartementen.